من عاشقم به آنچه که ندارم و دیگر هرگز به دست نخواهم آورد به آنچه که نابود شد به آنچه که از هم گسست به آنچه که حتی از دورترین نقطه فکرم گریخت من مجنونم به آن که بیش از همه زجرم داد و کمتر از همه دوستم داشت به آن که بدست فراموشیم سپرد و گریخت به آنکه از من گسست و از من برید من شاهدم به آن چه که در نیمهای شب خموش و آرام به نام اشک گرم  و لرزان بر گونه ام سرازیر شد بر ستمکاریهای دنیایی مون بر نیرنگها و فریبها من دورم از خوشی ها و شادی های سعادتها و نیک بختیها از آن چه شور و شعف میافریند و دلها را به زندگی امیدوار می سازید از آن چه برق اشک شادیها را در چشمها منعکس می کند من خموشم به زیر نگاههای یاس آلود دیگران در مقابل ستمهای دیگران و روزگار من حسرتم در برابر بدست آوردن او در برابر یادآوری محبت ها و غم های او در پیش خاطرات شیرین گذشته من گریزانم از آفرینش از آنکه به وجودش آورد در قلبم جایگزینش کرد و بعد یکباره با پاره ای از قلبم یکی بود از آن که رنج را آفرید در مقابل خوشبختی را نمی خواهم غمها را به خاطرش می ستایم....

                                        **********************************

                                                       (  به یاد او که فراموشم کرد)

چگونه فراموشت کنم تو را ه از خرا به های بی کسی به قصر سپید عشق هدایتم کردی عاشقی بی قرار و یاری با وفا برای خویش ساختی آهو بره ای شده ای که دوستی گرگ را پذیرفتی و برای اشکهایی او شانه هایت را ارزانی داشتی و با صداقت عاشقانه ات دلش را به دست آوردی چگونه فراموشت کنم تو را که سالها در خیالم سایه ات را می دیدم و طپش قلبت را حس می کردم و به جستوجوی یافتنت به درگاه پروردگارم دعا می کردم که خدایا پس کی او را خواهم یافت...

چگونه فراموشت کنم تو را که همزمان با تولدت در قلب همه را فراموش کردم برایم تمامی اسمها بیگانه شده اند و همه خاطرات مرده اند دستم را به تو می دهم قلبم را به تو می ذهم فکرم را نیز به تو می دهم بازووانم را به تو می بخشم و نگاهم از آن توست و شانه هایم که نپرس دیگر با من غریبه اند و تمامی لحظات تو را می خواهند و برای عطر نفسهایت دلتنگی می کنند چگونه فراموشت کنم  تو را که قلم سبزم را به تو هدیه کردم که حتی نوشته هایت هم رگ نوشته هایم باشد قبلا سبز را نمی شناختم بهتر بگویم با سبز رفاقتی نداشتم سبز را با تو شناختم و دلم می خواهد که با یاد تو همیشه سبز بنویسم دلت را به من بده فکرت را به من بده سرت را روی شانه هایم بگذار و بگذار عطر کلی ات را میان همه قسمت کنیم.

ديروز شيطان را ديدم. در حوالي ميدان بساطش را پهن كرده بود؛ فريب مي‌فروخت. مردم دورش جمع شده‌ بودند،‌ هياهو مي‌كردند و هول مي‌زدند و بيشتر مي‌خواستند. توي بساطش همه چيز بود: غرور، حرص،‌دروغ و خيانت،‌ جاه‌طلبي و ... هر كس چيزي مي‌خريد و در ازايش چيزي مي‌داد. بعضي‌ها تكه‌اي از قلبشان را مي‌دادند و بعضي‌ پاره‌اي از روحشان را. بعضي‌ها ايمانشان را مي‌دادند و بعضي آزادگيشان را. شيطان مي‌خنديد. دلم مي‌خواست همه نفرتم را توي صورتش تف كنم.

 انگار ذهنم را خواند. موذيانه خنديد و گفت: من كاري با كسي ندارم،‌فقط گوشه‌اي بساطم را پهن كرده‌ام و آرام نجوا مي‌كنم. نه قيل و قال مي‌كنم و نه كسي را مجبور مي‌كنم چيزي از من بخرد. مي‌بيني! آدم‌ها خودشان دور من جمع شده‌اند. جوابش را ندادم. آن وقت سرش را نزديك‌تر آورد و گفت‌: البته تو با اينها فرق مي‌كني.تو زيركي و مومن. زيركي و ايمان، آدم را نجات مي‌دهد. اينها ساده‌اند و گرسنه. به جاي هر چيزي فريب مي‌خورند. از شيطان بدم مي‌آمد. حرف‌هايش اما شيرين بود. گذاشتم كه حرف بزند و او هي گفت و گفت و گفت. ساعت‌ها كنار بساطش نشستم تا اين كه چشمم به جعبه‌اي عبادت افتاد كه لا به لاي چيز‌هاي ديگر بود. دور از چشم شيطان آن را برداشتم و توي جيبم گذاشتم.
با خودم گفتم: بگذار يك بار هم شده كسي، چيزي از شيطان بدزدد. بگذار يك بار هم او فريب بخورد. به خانه آمدم و در كوچك جعبه عبادت را باز كردم. اما توی آن جز غرور چيزي نبود. فريب خورده بودم، فريب. دستم را روي قلبم گذاشتم،‌نبود! فهميدم كه آن را كنار بساط شيطان جا گذاشته‌ام. تمام راه را دويدم. تمام راه لعنتش كردم. تمام راه خدا خدا كردم. مي‌خواستم يقه نامردش را بگيرم. عبادت دروغي‌اش را توي سرش بكوبم و قلبم را پس بگيرم. به ميدان رسيدم،اما شيطان نبود. آن وقت نشستم و هاي هاي گريه كردم. اشك‌هايم كه تمام شد،‌بلند شدم. بلند شدم تا بي‌دلي‌ام را با خود ببرم كه صدايي شنيدم، صداي قلبم را. و همان‌جا بي‌اختيار به سجده افتادم به شكرانه قلبي كه پيدا شده بود .

منم کوروش، شاه جهان، شاه بزرگ، شاه دادگر، شاه بابل، شاه سومر و اکد، شاه چهار گوشه جهان

پسر کمبوجیه، شاه بزرگ، ...، نوه کوروش، شاه بزرگ، ...، نبیره چیش پیش، شاه بزرگ

آنگاه که بدون جنگ و پیکار وارد بابل شدم، همه مردم گام های مرا با شادمانی پذیرفتند. در بارگاه پادشاهان بابل بر تخت شهریاری نشستم. مردوک خدای بزرگ دل های مردم بابل را بسوی من گردانید، ...، زیرا من او را ارجمند و گرامی داشتم

ارتش بزرگ من بآرامی وارد بابل شد. نگذاشتم رنج و آزاری به مردم این شهر و این سرزمین وارد آید

نابسامانی درونی بابل و نیایشگاههای آنجا دل مرا بدرد آورد... من برای آرامش کوشیدم

من برده داری را برانداختم. به بدبختی های آنان پایان بخشیدم

فرمان دادم که همه مردم در پرستش خدای خود آزاد باشند. فرمان دادم که هیچکس مردم شهر را نیازارد و به دارایی آنان دست یازی نکند

مردوک خدای بزرگ از کار من خشنود شد... او مهربانی ا ش و فراوانی را ارزانی داشت. ما همگی شادمانه و در آشتی و آرامش پایگاه بلندش را ستودیم

من همه شهرهایی را که ویران شده بود از نو ساختم. فرمان دادم تمام نیایشگاههایی را که بسته شده بود، بگشایند. همه خدایان این نیایشگاهها را به جاهای خود بازگرداندم

همه مردمانی را که پراکنده و آواره شده بودند، به جایگاههای خود برگرداندم و خانه های ویران آنان را آباد کردم

بشود که خدایانی که آنان را به جایگاههای نخستینشان بازگرداندم، هر روز در پیشگاه خدای بزرگ برایم زندگانی بلند خواستار باشند

من برای همه مردم همبودگاهی آرام مهیا ساختم وآرامش را به تمامی مردم پیشکش کردم

بلدرچيني لانه اش را در مزرعه جو درست كرده بود و هميشه نگران اين موضوع بود كه مبادا صاحب مزرعه روزي بخواهد محصولاتش را درو كند.هرروز كه او براي پيدا كردن غذا از لانه اش دور ميشد از بچه هايش ميخواست كه خوب به حرف هاي آدم هايي كه از آنجا عبور ميكنند گوش دهند و شب به او بگويند كه آنها در مورد چه حرف ميزدند.روزي بلدرچين به لانه برگشت؛جوجه هايش به او گفتند:

"مادر جان،اتفاق خيلي بدي افتاده است امروز صاحب مزرعه و پسرش به اينجا آمدند و گفتند كه:جو هاي اين مزرعه همه رسيده اند. ديگر وقت درو كردن است.برويم پيش همسايه ها و دوستان و ار آنها بخواهيم كه بيايند و در درو كردن محصول به ما كمك كنند."

و بعد جوجه ها اضافه كردند:"مادر جان مارا از اينجا ببر؛چون آنها 

ميخواهند فردا اينجا را درو كنند.

بلدرچين گفت: نترسيد بچه ها؛ فردا كسي اين مزرعه را درو نخواهد كرد.

روز بعد باز بلدرچين از خانه بيرون رفت و شب كه شد؛جوجه ها به مادرشان گفتند:

"صاحب مزرعه باز هم به اينجا آمده بود اومدت زيادي منتظر دوست ها و همسايه هايش شد،ولي هيچكس نيامد و بعد او به پسرش گفت:"برو به عموها و دايي ها و پسرخاله هايت بگو كه پدرت گفته فردا حتما به اينجا بيايند تا در درو كردن مزرعه به ما كمك كنند.""

بلدرچين گفت:نترسيد بچه ها فردا هم كسي اين مزرعه را درو نخواهد كرد.

روز سوم وقتي بلدرچين به لانه برگشت،دوباره بچه ها گفتند:

"صاحب مزرعه امروز هم به اينجا آمد اما هرچه منتظر شد هيچكس نيامد و او به پسرش گفت:

"انگار كسي در درو كردن مزرعه به ما كمك نميكند؛پسرم جو ها رسيده اند؛برو داس هايمان را بياور تا براي فردا آماده كنيم.فردا خودمان مي آئيم و محصولات  مزرعه را درو ميكنيم."

بلدرچين گفت:

"آه بچه ها،ما ديگر بايد از اينجا برويم.چون وقتي يك آدم تصميم بگيرد بدون اينكه منتظر كمك كسي شود كاري را انجام دهد،حتما آن كار را خواهد كرد."

بازم سلام.واقعا من توو کار خودمم موندم به آپ های خودمم هم  رحم نمیکنم!!!

 ممكن است موقتا كوتاه بياييد، اما هرگز تسليم نشويد.

 ما تنها بدانجا آزاد هستيم كه انتخاب كنيم، بعد از آن، انتخاب هايمان ما را كنترل خواهند كرد

 هرگز نمي توانيد در حالي كه دستهايتان را در جيب خود كرده ايد، به خوشبختي برسيد. و مادامي كه به فردا اميدواري، خوشبختي از آن توست.

 به ياد داشته باش كه: خوشبختي اين نيست كه:كه هستي و چه داري، خوشبختي صرفا آن چيزي است كه در فكر تو مي گذرد.

هرگز آرزو مكن تا جز خويشتن خويش، كسي باشي. اما بكوش تا بهترين خويشتن باشي.

يك چيز مي تواند همه چيز را دگرگون كند: انتخاب هدف و چسبيدن به آن. 

 اساس و زير بناي خوشبختي سه چيز است: درستي، صداقت، منش، ايمان، عشق و وفاداري 59- بسيارند مردمان با استعداد ولي نا موفق،با هوش اما شكست خورده، تحصيل كرده و در عين حال بيكار، نابغه و نا كام؛ اين تنها عزم، اراده، پشتكار و كار سخت است كه راه گشاست. 

 اگر مي خواهي خوشبخت باشي، جز آنچه برايت مهياست آرزو مكن. 

 از آرزوهاي دور و دراز دوري كن تا روحت دچار خستگي و ملالت نگردد. 

 اگر آگاهانه آرزويي را در سر پرورانيده ايد كه تحقق و دستيابي به آن فراتر از توان شماست، به شما هشدار مي دهم كه تا آخر عمر نادم خواهيد بود.

مردي همراه با پسرش در جنگلي مي رفتند ناگهان پسر زمين خورد و درد شديدي احسا س كرد . او فرياد كشيد . آ آ آه . درحالي كه تعجب كرده بود صدايي شنيد كه از كوه مي آمد . آ آ آه با كنجكاوي فرياد زد(( تو كي هستي ؟)) اما تنها جوابي كه شنيد اين بود ((تو كي هستي؟)) اين او را عصباني كرد. پس داد زد ((تو ترسويي!))و صدا جواب داد((تو ترسويي)) به پدرش نگاه كرد وپرسيد : (( پدر چه اتفاقي دارد مي افتد؟ )) پدر فرياد زد : ((من تورا تحسين مي كنم )) صدا پاسخ داد: (( من تو را تحسين مي كنم)) پدر فرياد كشيد : ((تو شگفت انگيزي))وآن آوا پاسخ داد : ((تو شگفت انگيزي !)) پسرك متعجب بود ولي هنوز نفهميده بود چه خبر است.

بعد پدر توضيح داد : مردم اين پديده را پژواك مي نامند. اما در حقيقت اين زندگي است . زندگي هر چه را كه بدهي به تو بر مي گرداند! زندگي آينه اعمال و كارهاي توست . اگر عشق بيشتري مي خواهي عشق بيشتري بده. اگر مهرباني بيشتري مي خواهي . بيشتر مهربان باش ! اگر احترام و بزگداشت را طالبي درك كن واحترام بگذار ! اگر مي خواهي مردم نسبت به نو صبور و مودب باشند صبر وادب داشته باش!اين قانون طبيعت در هرجنبه از زندگي ما اعمال مي شود . زندگي هرچه را كه بدهي به تو برمي گرداند . زندگي تو حاصل يك تصادف نيست . بلكه آينه اي است از كارهاي خود.

ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

من که به نتیجه اخلاقی این داستان کاملا معتقدم. به نظر من هر اتفاقی که برای ما پیش میاد نتیجه کاری هست که قبلا انجام دادیم. به قول معروف( از ماست که بر ماست) اما یه عده ای میگن که ما هر چی به دیگران خوبی میکنیم برعکس جواب میگیریم، یا اینکه میگن به کسی باید محبت کرد که لیاقتش رو داشته باشه و جواب خوبی تو رو با خوبی بده.

مگه نمیگن که« زندگي هرچه را كه بدهي به تو برمي گرداند .»

شاگردي از استادش پرسيد:" عشق چست؟"

استاد در جواب گفت:"به گندم زار برو و پر خوشه ترين شاخه را بياور. اما

در هنگام عبور از گندم زار، به ياد داشته باش كه نمي تواني به عقب

برگردي تا خوشه اي بچيني!"

شاگرد به گندم زار رفت و پس از مدتي طولاني برگشت. استاد پرسيد:

"چه آوردي؟"

و شاگرد با حسرت جواب داد: "هيچ! هر چه جلو ميرفتم، خوشه هاي پر

پشت تر ميديدم و به اميد پيدا كردن پرپشت ترين، تا انتهاي گندم زار

رفتم ." استاد گفت: "عشق يعني همين!"

شاگرد پرسيد: "پس ازدواج چيست؟"

استاد به سخن آمد كه:" به جنگل برو و بلندترين درخت را بياور. اما به ياد

داشته باش كه باز هم نمي تواني به عقب برگردي!"

شاگرد رفت و پس از مدت كوتاهي با درختي برگشت. استاد پرسيد كه

شاگرد را چه شد و او در جواب گفت: "به جنگل رفتم و اولين درخت

بلندي را كه ديدم، انتخاب كردم. ترسيدم كه اگر جلو بروم، باز هم دست

دو روز مانده به پايان جهان، تازه فهميد كه هيچ زندگي نكرده است. تقويمش پر شده بود و تنها دو روز خط نخورده باقي مانده بود. پريشان شد و آشفته و عصباني. نزد خدا رفت تا روزهاي بيشتري از خدا بگيرد. داد زد و بد و بيراه گفت.

خدا سكوت كرد. آسمان و زمين را به هم ريخت، خدا سكوت كرد. جيغ زد و جار و جنجال راه انداخت،خدا سكوت كرد. به پر و پاي فرشته و انسان پيچيد،خدا سكوت كرد. كفر گفت و سجاده دور انداخت، خدا سكوت كرد. دلش گرفت و گريست و به سجاده افتاد.

 خدا سكوتش را شكست و گفت :عزيزم اما يك روز ديگر هم رفت. تمام روز را به بد و بيراه و جار و جنجال از دست دادي. تنها يك روز ديگر باقيست. بيا و لااقل اين يك روز را زندگي كن. لابه لاي هق هقش گفت: اما با يك روز... با يك روز چه كار مي توان كرد...

 خدا گفت:آن كس كه لذت يك روز زيستن را تجربه كند ، گويي كه هزارسال زيسته است و آنكه امروزش را درنمي يابد، هزار سال هم به كارش نمي آيد. و آن گاه سهم يك روز زندگي را در دستانش ريخت و گفت: حالا برو و زندگي كن.

 او مات و مبهوت به زندگي نگاه كرد كه در گودي دستانش مي درخشيد. اما مي ترسيد حركت كند، مي ترسيد راه برود، مي ترسيد زندگي از لاي انگشتانش بريزد. قدري ايستاد... بعد با خودش گفت: وقتي فردايي ندارم، نگه داشتن اين زندگي چه فايده اي دارد، بگذار اين يك مشت زنگي را مصرف كنم. آن وقت شروع به دويدن كرد. زندگي را به سر و رويش پاشيد، زندگي را نوشيد و زندگي را بوييد و چنان به وجد آمد كه ديد مي تواند تا ته دنيا بدود، مي تواند بال بزند، مي تواند پا روي خورشيد بگذارد.مي تواند...
او در آن يك روز آسمان خراشي بنا نكرد، زميني را مالك نشد، مقامي را به دست نياورد اما...
اما در همان يك روز دست بر پوست درخت كشيد. روي چمن خوابيد. كفش دوزكي را تماشا كرد. سرش را بالا گرفت و ابرها را ديد و به آنهايي كه نمي شناختندش سلام كرد و براي آنها كه دوستش نداشتند از ته دل دعا كرد. او در همان يك روز آشتي كرد و خنديد و سبك شد، لذت برد و سرشار شد و بخشيد، عاشق شد و عبور كرد و تمام شد.
او همان يك روز زندگي كرد اما فرشته ها در تقويم خدا نوشتند، امروز او در گذشت، كسي كه هزار سال زيسته بود!

آسمون همیشه آبی نیست

همیشه هم صاف نیست

گاهی ابری گاهی بارونی

و از آسمون

همیشه هم بارون نمی باره

خب این طبیعتشه

ولی همون موقع هایی هم که داره بارون میباره برو بنشین

پای درد دل آسمون

ببین چی میگه؟!چرا داره گریه می کنه؟!

دلتو بده به آسمون عوضش ازش چند تا ستاره بگیر

می دونی؟

گاهی آسمون پر ستاره است

ولی یه ستاره میون اون ستاره ها بزرگتر و قشنگتر و درخشانتره

این ستاره "تو" ءِ !

من

اسمشو گذاشتم ستاره "تو" !

می دونی؟

وقتی با ستاره "تو" حرف می زنم

وفتی بهش خیره میشم یا بهش چشمک می زنم همیشه

ازم یه چیزی میپرسه!

میگه:دوستم داری؟ منم میگم: دوستت دارم

ولی دیشب از من یه سوال دیگه پرسید

گفت:تو چرا هیچ وقت از من نمی پرسی که دوست دارم یا نه؟

منم ازش پرسیدم:تو چی؟دوستم داری یا نه؟

میدونی چی گفت؟گفت:قلبتو بده!گفتم: چه جوری؟

گفت:چشماتو ببند یه نفس عمیق بکش و خودتو رها کن

قلبت پرواز می کنه و خودش میاد پیشم

منم همون کاری رو کردم که ستاره گفت

ستاره قلبمو گرفت و روش یه چیزی نوشت و بعد پسش داد

نوشته بود دوستت دارم!

نوشته ستاره "تو" رو قلبم مونده هنوزم هست تا آخرم می مونه

چرا؟ چون بهم گفت:حقیقت هیچ وقت نابود نمیشه!

چون چیزی است که "باید" وجود داشته باشه

راستی!

بیا این دفعه که داره بارون میباره بریم پشت پنجره

و به درد دل آسمون گوش کنیم

وقتی شب میشه بیا دوتایی به ستاره ها نگاه کنیم

وقتی می خواهیم بخوابیم به ماه شب بخیر بگیم

وقتی صبح میشه

بیا طلوع خورشید رو که پر از عشقه نگاه کنیم!

باشه که عاشق بمونیم!

                                  تا آخرش

ماه من غصه نخور زندگی جزر و مد داره 

دنيامون يه عالمه؛ آدم خوب و بد داره

ماه من غصه نخور همه که دشمن نمی شن

همه که پراز ترک مثل من و تو نمی شن

ماه من غصه نخور مثل ماها فراوونه

خيلی کم می شه کسي؛ روی حرفش بمونه

ماه من غصه نخور؛ گريه پناه آدماست

تر و تازه موندن گل؛مال اشک شب ماست

ماه من غصه نخور زندگی خوب داره و زشت

خدا رو چه ديدی شايد ؛فردامون باشه بهشت

ماه من غصه نخور پنجرمون بازه هنوز

باغچمون غرق گلای ناز و عاشقه هنوز

ماه من غصه نخور باز داره فصل سيب می شه

می دونم گاهی آدم تو وطنش غريب می شه

ماه من غصه نخور ؛ماهها که تب نمی کنن

ماهها که از آدما کمک طلب نمی کنن

ماه من غصه نخور شمعدونيا صورتين

دلايی که بشکنن چون عاشقن قيمتين

ماه من غصه نخور سبک می شی بارون بياد 

توی عاشقی بايد ؛نترسي از کم وزياد

ماه من غصه نخور خاطره هامون کودکن

توی اين قصه دلا يه وقتايی عروسکن

ماه من غصه نخور بازی زمين خوردن داره

کار دنيا همينه ؛ تولد و مردن داره

ماه من غصه نخور تاب بازی افتادن داره

زندگی شکستن و دوباره دل دادن داره

ماه من غصه نخور گلا ميان عيادتت

به نتيجه می رسه آخر يه روز عبادتت

ماه من غصه نخور خيليا تنهان مثل تو

خيليا با زخمای عاشقی آشنان مثل تو

ماه من غصه نخور زندگی بی غم نمی شه

اونی که غصه نداشته باشه ؛آدم نمی شه

**************************************************

هميشه وقتی تنها و نا اميد و ملول

تنت و روانت از دست اين و آن خسته است .........

هميشه وقتی رخسار اين جهان تاريک است ..........

هميشه وقتی درهای آسمان بسته است .........

هميشه !

گوشه گرمی به نام دل با تو هست که صادقانه تراست از هر که با تو پيوسته!

به دل پناه ببر که آخرين پناه توست !

به دل پناه ببر که تو را چنان که تمنای توست دوست می دارد

آهنگري با وجود رنجهاي متعدد و بيماريش عميقا به خدا عشق مي ورزيد . روزي يكي از دوستا نش كه اعتقادي به خدا نداشت از او پرسيد : تو چگونه مي توا ني خدايي را كه رنج و بيماري نصيبت مي كند ؛ دوست داشته باشي ؟ آهنگر سر به زير فرو آورد و گفت : وقتي مي خواهم وسيله اي آهني بسازم ؛ يك تكه آهن را در كوره قرار مي دهم . سپس آن را روي سندان مي گذارم و مي كوبم تا به شكل دلخواهم در آيد . اگر به صورت دلخواهم در آمد ؛ مي دانم كه وسيله ي مفيدي خواهد بود . اگر نه ؛ آنرا كنار مي گذارم .

همين موضوع باعث شده است كه هميشه به درگاه خدا دعا كنم كه : خدايا ! مرا در كوره هاي رنج قرار بده اما مرا كنار مگذار .

امتحان کوتاه زير شامل ٤ سوال است. سوالها زياد سخت نيستند و جواب آنها هم در زير آمده است ولی قبل از آن که پاسخها را ببينيد سعی کنيد خودتان پاسخها را بيابيد. اين امتحان برای آزمايش متخصص بودن شماست.

سوالات 

١)چگونه می توان يک زرافه را داخل يک يخچال قرار داد؟

2) چگونه می توان يک فيل را داخل يک يخچال قرار داد؟

3)  شير، سلطان جنگل، تمام حيوانات را به يک گردهمايی فرا می خواند. تمام حيوانات بجز يکی از اين حيوانات در اين گردهمايی شرکت می کنند. حيوانی که غايب بوده کدام است؟ 

۴) شما بايد از يک رودخانه عبور کنيد. اين رودخانه محل زندگی تمساحها است. چگونه از آن عبور می کنيد؟

 . 

 . 

 . 

 . 

و اماپاسخها ... 

١) پاسخ درست اين است: در يخچال را باز کنيد، زرافه را در آن قرار دهيد و سپس در يخچال را ببنديد. اين سوال به ما ياد می دهد که نبايد برای کارهای ساده دنبال راه حلهای پيچيده بگرديم.

٢) دريخچال را باز کنيد، فيل را در آن قرار دهيد و سپس در يخچال را ببنديد. اين پاسخ اشتباه است، پاسخ درست اين است، در يخچال را باز کنيد. زرافه را بيرون بياوريد، فيل را در يخچال بگذاريد و سپس در يخچال را ببنديد. اين سوال به ما ياد می دهد که برای حل مساله، به فعاليتهای قبلی نيز فکر کنيم.

٣) پاسخ درست اين است : فيل. چون فيل داخل يخچال بوده و نمی توانسته در گردهمايی شرکت کند. اين سوال به ما ياد می دهد که در حل مساله نبايد فرضيات قبلی را فراموش کنيم.

بسيار خوب! اگر به ٣ سوال اول پاسخ درست نداده ايد هنوز يک شانس ديگر داريد.

٤) پاسخ درست اين است با شنا از رودخانه عبور کنيد. تمام تمساحها در گردهمايی حيوانات هستند و خطری شما را تهديد نمی کند. اين سوال به ما ياد می دهد که از اشتباهات گذشته پند بگيريم. 

وقتى بعد از دو سال قرار شد دوباره ببينمش تمام خاطرات گذشته برم تداعى شد.وقتى روز موعود رسيد براى ديدنش ثانيه شمارى مى كردم.هنگام ورود وقتى نگاهم با نگاهش گره خورد قلبم هورى ريخت پايين.طپش هاى قلبم به شدت زياد شده بود.عرق سردى رو در تمام وجودم حس كردم.پس از احوال پرسى مختصرى به سمت اتاقم رفتم.در مدت اقامتش هر وقت مى خواستم باهاش حرف بزنم پشيمون ميشدم.هميشه وقتى ميخواست چيزى بگه از نگاهش ميشد همه چيز رو فهميد.و اون داشت با اون نگاه به من ميگفت كه تو خراب كردى.از اعتماد من سوء استفاده كردى.نگاهش رو در تمام وجودم حس ميكردم.مدتهاست به خاطرات اشتباهاتم خودم رو سرزنش ميكنم.اما همه اين كارها بخاطر علاقه من به او بود كه قدرت فكر كردن رو از من گرفته بود.

اكثر افراد در چنين حالاتى مى گويند كاش زمان به عقب برميگشت.اما نظر من اينه كه بايد با ناملايمات زندگى ساخت.نبايد تسليم زندگى شد.اگر اين اشتباهات پيش نمى امد درسهاى امروز را نمى گرفتم.

عشق او تمام وجود منو تسخير كرده.آرى من عاشق او شدم.وقتى صحبت از عشق ميشه ياد فيلم هفت عروس و هفت برادر ميوفتم كه در فيلم گفت عشق مانند سرخك ميمونه.يك بار بيشتر مبتلا نميشى.

من هم نظرم همينه يا حداقل اگه دوباره عاشق بشى به اندازه دفعه اول نيست.

ببخشيد كه سرتون رو درد اوردم.

دو دوست با پاي پياده از جاده اي در بيا بان مي گذشتند. آن دو در نيمه هاي راه بر سر موضوعي دچار اختلاف نظر شدند و به مشاجره پرداختند و يكي از آ نان از سر خشم، بر چهره ديگري سيلي زد. دوستي كه سيلي خورده بود سخت دل آزرده شد ولي بدون آنكه چيزي بگويد بر روي شن هاي بيابان نوشت: «امروز بهترين دوست من، بر چهره ام سيلي زد».

آن دو در كنار يكديگر به راه خود ادامه دادند تا آنكه در وسط بيابان به يك آبادي كوچك رسيدند و تصميم گرفتند قدري بمانند و در بركه آب تني كنند.

اما شخصي كه سيلي خورده بود در بركه لغزيد و نزديك بود غرق شود كه دوستش به كمك شتافت و نجاتش داد. او بعد از آنكه از غرق شدن نجات يافت بر روي صخره سنگي نوشت: «امروز بهترين دوستم جان مرا نجات داده».

دوستي كه يكبار بر صورت او سيلي زده و بعد هم جا نش را از غرق شدن نجات داده بود پرسيد: «بعد از آنكه من با حركت قبلم ترا آزردم، تو آن جمله را بر روي شنهاي صحرا نوشتي اما ا كنون اين جمله را بر روي صخره سنگ حك كرده اي، چرا؟»

و دوستش در پاسخ گفت: «وقتي كه كسي ما را مي آزارد بايد آنرا بر روي شن ها بنويسيم تا بادهاي بخشودگي آ نرا محو كند، اما وقتي كه كسي كار خوبي برايمان ا نجام ميدهد ما بايد آ نرا بر روي سنگ حك كنيم تا هيچ بادي هرگز نتواند آنرا پاك نمايد».

من درس مي خوانم 

تو درس مي خواني 

او سر چهار راه آدامس مي فروشد 

من شام مي خورم 

تو رستوران مي روي 

او گرسنه است 

من به ييلاق مي روم 

تو با دوستانت همه ي بعد از ظهر را قدم مي زنيد 

او با دستمالش شيشه ي ماشين ها را تميز مي كند 

من پول تو جيبي ام را از پدرم مي گيرم 

تو ماهيانه ات را از مادرت مي گيري 

او ترازويش را در پياده رو جلويش گذاشته و 10 تومني هايش را نگاه مي كند 

من پدرم را دوست دارم 

تو مادرت را دوست مي داري 

او پدرش معتاد است و مادرش در خانه اي كار ميكند 

پدر من مادرم را دوست دارد 

پدر تو به مادرت عشق مي ورزد 

او پدر و مادرش از هم طلاق گرفته اند 

من يك خواهر بزرگ تر و يك برادر كوچك تر دارم 

تو يك برادر بزرگ تر و دو خواهر كوچك تر داري 

او 6 برادر و 3 خواهر دارد 

برادر من دانشگاه مي رود 

خواهر تو دبيرستاني است 

او برادر هايش يا معتادند يا در زندان يا ...

من عاشق شده ام 

تو مي داني عشق چيست 

او تا كنون به هيچ چيز عاشقانه نگاه نكرده است 

من آن لاين هستم 

تو آن لاين هستي 

او بي نان است 

من از سياست متنفرم 

تو سياست را دوست داري 

او شكم سير را بيشتر از سياست دوست دارد 

من تابستان را دوست دارم 

تو بهار را و شكوفه ها را دوست داري 

براي او تابستان و زمستان فرقي ندارند 

من شب هاي داغ تابستاني را بي روانداز مي خوابم 

تو شب هاي سرد زمستان را با پتوي گرمت مي خوابي 

او در زمستان و تابستان فقط يك زير انداز دارد 

تفريح من گوش دادن به موسيقي است 

تفريح تو ديدن فيلمي است 

تفريح او آب تني در حوضچه ي وسط ميدان است 

من از زندگي ام راضي نيستم 

تو زندگي ات را دوست داري و به خواسته هايت رسيده اي 

براي او زندگي اجباري است بدون انتخاب 

من او را ديده ام 

تو او را ديده اي و تا كنون به زندگي او دقت نكرده اي 

او براي ما حقيقتي تلخ است 

او را ديده اي ؟ به زندگي اش فكر كرده اي ؟ مي شناسي اش ؟ حاضري به جاي او زندگي مي كردي ؟ 

او علت است يا معلول ؟

هر چيزي ممكن است... 

هر چيزي ممكن است اتفاق بيفتد، وقتي تصور آن را ميكني. 

هر چيزي ممكن است اتفاق بيفتد، وقتي آن را با تمام جزييات تجسم ميكني. 

هر چيزي ممكن است اتفاق بيفتد، وقتي انتظار آن را داري. 

هر چيزي ممكن است اتفاق بيفتد،وقتي طرحي واقعي و عملي را در ذهن مي پروراني 

هر چيزي ممكن است اتفاق بيفتد، وقتي با تلاش و شكيبايي گامي به جلو بر ميداري. 

هر چيزي ممكن است اتفاق بيفتد،وقتي قاطعانه متعهد شوي. 

هر چيزي ممكن است اتفاق بيفتد، وقتي آن را با وجود تمام موانع و چالش هاي پيش رو انجام می دهي. 

هر چيزي ممكن است اتفاق بيفتد، وقتي با وجود همه فراز و نشيب ها به آينده مينگري  استقامت به خرج ميدهي. 

هر چيزي ممكن است اتفاق بيفتد، وقتي بتواني از اشتباهات  درس و از ناكامي ها نيرو بگيري. 

هر چيزي ممكن است اتفاق بيفتد، وقتي علاقه جديت و ابتكار عمل خود را به كار گيري.

وقتي تصور و تجسم ميكني، انتظار مي كشي، برنامه ريزي مي كني ، كاري را به انجام مرساني ، متعهد ميشودي و استقامت مي كني و مشتاقانه با هر چالشي روبرو ميشوي چيزي را كه مي خواهي نه تنها "ممكن است" اتفاق بيفتد بلكه " قطعا" اتفاق ميفتد. 

مراقب باش.. 

مراقب افكارت باش، چون افكارت ، گفتارت را ميسازد. 

مراقب گفتارت باش، چون گفتارت، اعمالت را ميسازد.

مراقت اعمالت باش، چون اعمالت، عادت هايت را ميسازد.

مراقت عادت هايت باش، چون عادت هايت ، شخصيتت را ميسازد.

مراقب شخصيتت باش، چون شخصيتت، سرنوشتت را ميسازد.

اولين باش 

اولين كسي باش كه ميخندد. وقتي دليلي براي خنديدن نمي بيني،

همان زماني است كه بيشترين نياز به خنديدن است. 

اولين كسي باش كه مي بخشد. افكار منفي گذشته را براي هميشه كنار بگذار.

اولين كسي باش كه كاري را انجام ميدهد. هر چه زدتر اقدام كني، كارهاي بيشتري مي تواني انجام دهي. 

اولين كسي باش كه تشكر ميكند، برخورد حق شناسانه زندگيت را مملو از خوشبختي مي كند. 

اولين كسي باش كه با موقعيت هاي جديد و متفاوت وفق مي يابد. وقتي تغييرات را مي پذيری كارهايت را باعلاقه بيشتري انجام ميدهي. 

ديگر براي داشتن زندگي بهتر منتظر ننشين . بلكه اولين كسي باش كه به جلو حركت مي كند و تنها كسي باش كه سبب اين حركت ميشود.

كشتي در طوفان شكست و غرق شد. فقط دو مرد توانستند به سوي جزيره كوچك بي آب و علفي شنا كنند و نجات يابند. دو نجات يافته ديدند هيچ نميتوانند بكنند،با خود گفتند بهتر است از خدا كمك بخواهيم دست به دعا شدند. براي اين كه ببينند دعاي كدام بهتر مستجاب مي شود به گوشه اي از جزيره رفتند.
نخست از خدا غذا خواستند. فردا، مرد اول، درختي يافت و ميوه اي برآن، آن را خورد. سرزمين مرد دوم چيزي براي خوردن نداشت. هفته بعد، مرد اول از خدا همسر و همدم خواست، فردا كشتي ديگري غرق شد، زني نجات يافت و به مرد رسيد. در سمت ديگر، مرد دوم هيچكس  را نداشت.
مرد اول از خدا خانه، لباس و غذاي بيشتري خواست، فردا، به صورتي معجزه وار، تمام چيزهايي كه خواسته بود به اورسيد .مرد دوم هنوز هيچ نداشت.
دست آخر مرد اول از خدا كشتي خواست تا او و همسرش را با خود ببرد. فردا كشتي اي آمد و در سمت او لنگرانداخت، مرد خواست بدون مرد دوم، به همراه همسرش از جزيره برود.
پيش خود گفت، مرد ديگر حتما شايستگي نعمت هاي الهي را ندارد، چرا كه در خواستهاي او پاسخ داده نشد پس همين جا بماند بهتر است.
زمان حركت كشتي، ندايي از آسمان پرسيد:

چرا همسفر خود را در جزيره رها ميكني؟

پاسخ داد:

اين نعمت هايي كه به دست آورده ام همه مال خودم است، همه را خود درخواست كرده ام. درخواستهاي او كه پذيرفته نشد، پس لياقت اين چيزها را ندارد.

ندا، مرد را سرزنش كرد:

اشتباه مي كني. زماني كه تنها خواسته او را اجابت كردم، اين نعمت ها به تو رسيد.

مرد با حيرت پرسيد:

از تو چه خواست كه بايد مديون او باشم؟

از من خواست كه تمام خواسته هاي تو را اجابت كنم.

 

بايد بدانيم كه نعمت هامان حاصل درخواست هاي خود مانيست، نتيجه دعاي ديگران براي ماست.

*****************************************

سلام دوستای خوبم !! می خواستم با فرستادن اين مطلب از تمام کسانی که برای حل مشکلم دعا کردند، تشکر کنم. خدا رو شکر همه چيز درست شد و الان که دارم اين متن رو می نويسم، ديگه هيچ دلشوره و نگرانی ای ندارم.

اگر آسمان بالای سرت ابریست و تو در زیر باران هستی ، 

اگر به دنبال رنگین کمان می گردی اما رنگ ها درد را برایت به

 ارمغان می اورند، 

اگر دنیایت تغیری نمی کند وهیچ پایانی درنظرت وجودندارد، 

اگردر جستجوی آفتابی اما تنها شب را می بینی، 

اگر تمام اطرافیانت لبخند می زنند ولی تنها کاری که تو می توانی

 بکنی اخم کردن است، 

اگر از همه اینها وقتی زندگی تو را به پایین می کشد خسته شده ای، 

 در آن هنگام از پشت قطرات اشکت به عجایب این زمین نگاه کن !!

به زیبایی یک گل که همچون مخملیست در دستت، 

هوای اطرافت و بوی خرمن علفهای تازه را استشمام کن، 

تصور کن همراه پروانه ای در هوا معلقی و  

میان درختان به این سو و آنسو می پری، 

زمزمه های دریا یا گرمای نسیم تابستانی را به یاد آور.

به طعم تکه شیرینی فکر کن هنگامی که روی زبانت آب می شود، 

به یاد آور سخنان زیبایی که در آغوش مادرت گفتی نرمی نوازشش را 

احساس کن هنگامی که به آرامی بر صورتت بوسه می زند.

خوبی های درونت را جستجو کن.

ابرها را از آسمان زندگیت دور کن.

به زیر پایت نگاه نکن ، سرت را بالا بگیر.

فکر نکن زندگی چه چیزهایی به تو بدهکار است ، به چیزهایی

 بیندیش که تو باید به او بدهی.

فردا را فراموش کن آنگاه می توانی زندگی را شروع کنی.

بنابراین روزگاری را که در آن زندگی میکنی با هدایایی که 

می توانی ببخشی متبرک ساز.

به جریان زندگی بی اعتنایی مکن بلکه به آرامی با آن همراه شو.

موفق باشید

آيا ميدانيد : اولين مردماني كه سيستم اگو يا فاضلاب را جهت تخليه آب شهري به بيرون از شهر اختراع كرد ايرانيان بودند .

آيا ميدانيد : اولين مردماني كه اسب را به جهان هديه كردند ايرانيان بودند .

آيا ميدانيد : اولين مردماني كه حيوانات خانگي را تربيت كردند و جهت بهره مندي از آنان استفاده كردند ايرانيان بودند .

آيا ميدانيد : اولين مردماني كه مس را كشف كرد ايرانيان بودند .

آيا ميدانيد : اولين مردماني كه آتش را در جهان كشف كردند ايرانيان بودند .

آيا ميدانيد : اولين مردماني كه ذوب فلزات را آغاز كردند ايرانيان بودند در شهر سيلك در اطراف كاشان .

آيا ميدانيد : اولين مردماني كه كشاورزي را جهت كاشت و برداشت كشف كردند ايرانيان بودند .

آيا ميدانيد : اولين مردماني كه نخ را كشف كردند و موفق به ريسيدن آن شدند ايرانيان بودند .

آيا ميدانيد : اولين مردماني كه سکه را در جهان ضرب كردند ايرانيان بودند .

آيا ميدانيد : اولين مردماني كه عطر را براي خوشبو شدن بدن ساختند ايرانيان بودند .

آيا ميدانيد : اولين مردماني كه كشتي يا زورق را ساختند به فرمان يكي از پادشاهان زن ايراني بوده است .

آيا ميدانيد : اولين ارتش سواره در دنيا توسط سام ايراني اختراع شد با 115 سرباز .

آيا ميدانيد : اولين مردماني كه حروف الفبا را ساختند در 7000 سال پيش در جنوب ايران ، ايرانيان بودند .

آيا ميدانيد : اولين مردماني كه شيشه را كشف كردند و از آن براي منازل استفاده كردند ايراينان بودند .

آيا ميدانيد : اولين مردماني كه زغال سنگ را كشف كردند ايرانيان بودند .

آيا ميدانيد : اولين مردماني كه مقياس سنجش اجسام را كشف كرد ايرانيان بودند .

آيا ميدانيد : اولين مردماني كه به كرويت زمين پي بردند ايرانيان بودند .

آيا ميدانيد : اولين مردماني كه قاره آمريكا را كشف كردند ايراينان بودند و كريستف كلب و واسكودوگاما بر اثر خواندن كتابهاي ايراني كه در كتابخانه واتيكان بوده به فكر قاره پيمايي افتاده اند .

آيا ميدانيد : كلمه شاهراه از راهي كه كورش بين سارد پايتخت كارون و پاسارگاد احداث كرد گرفته شده .

آيا ميدانيد : كورش كبير در شوروي سابق شهري ساخت به نام كورپوليس كه خجند امروزي نام دارد .

آيا ميدانيد : كورش پس از فتح بابل به معبد مردوك رفت و براي ابراز محبت به بابلي ها به خداي آنان احترام گذاشت و در همان معبد كه بيش از 1000 متر بلندي داشت براي اثبات حسن نيت خود به آنان تاج گذاري كرد .

آيا ميدانيد : اولين هنرستان فني و حرفه اي در ايران توسط كورش كبير در شوش جهت تعليم فن و هنر ساخته شد .

آيا ميدانيد : ديوار چين با بهره گيري از ديواري كه كورش در شمال ايران در سال 544 قبل از ميلاد ساخت ، ساخته شد .

آيا ميدانيد : اولين سيستم استخدام دولتي به صورت لشگري و كشوري به مدت 40 سال خدمت و سپس بازنشستگي و گرفتن مستمري دائم را كورش كبير در ايران پايه گذاري كرد .

آيا ميدانيد : كمبوجبه فرزند كورش بدليل كشته شدن 12 ايراني در مصر و به جاي عذر خواهي فرعون مصر از ايرانيان به دشنام دادن و تمسخر پرداخته بود و به همين دليل كمبوجيه با 250 هزار سرباز ايراني در روز 42 از آغاز بهار 525 قبل از ميلاد به مصر حمله كرد و كل مصر را تصرف كرد و بدليل آمدن قحطي در مصر مقداري بسيار زيادي غله وارد مصر كرد . اكنون در مصر يك نقاشي ديواري وجود دارد كه كمبوجيه را در حال احترام به خدايان مصر نشان ميدهد . و به هيچ وجه دين ايران را به آنان تحميل نكرد و بي احترامي به آنان ننمود .

آيا ميدانيد : داريوش کبير با شور و مشورت تمام بزرگان ايالتهاي ايران كه در پاسارگاد جمع شده بودند برگذيده شد و در بهار 520 قبل از ميلاد تاج شاهنشاهي ايران رابر سر تهاد و براي همين مناسبت 2 نوع سكه طرح دار با نام داريك ( طلا ) و سيكو ( نقره )

را در اختيار مردم قرار داد كه بعدها رايج ترين پولهاي جهان شد .

آيا ميدانيد : داريوش كبير طرح تعلميات عمومي و سوادآموزي را اجباري و به صورت كاملا رايگان بنيان گذاشت كه به موجب آن همه مردم مي بايست خواندن و نوشتن بداند كه به همين مناسبت خط آرامي يا فنيقي را جايگذين خط ميخي كرد كه بعدها خط پهلوي نام گرفت . ( داريوش به حق متعلق به زمان خود نبود و 2000 سال جلو تر از خود مي انديشيد . )

آيا ميدانيد : داريوش در پايئز و زمستان 518 – 519 قبل از ميلاد نقشه ساخت پرسپوليس را طراحي كرد و با الهام گرفتن از اهرام مصر نقشه آن را با كمك چندين تن از معماران مصري بروي كاغد آورد .

آيا ميدانيد : داريوش بعد از تصرف بابل 25 هزار يهودي برده را كه در آن شهر بر زير يوق بردگي شاه بابل بود آزاد كرد ..

آيا ميدانيد : داريوش در سال دهم پادشاهي خود شاهراي بزرگ كورش را به اتمام رساند و جاده سراسري آسيا را احداث كرد كه از خراسان به مغرب چين ميرفت كه بعدها جاده ابريشم نام گرفت .

آيا ميدانيد : اولين بار پرسپوليس به دستور داريوش كبير به صورت ماكت ساخته شد تا از بزرگترين كاخ آسيا شبيه سازي شده باشد كه فقط ماكت كاخ پرسپوليس 3 سال طول كشيد و کل ساخت کاخ ۶۵ سال به طول انجاميد .

آيا ميدانيد : داريوش براي ساخت كاخ پرسپوليس كه نمايشگاه هنر آسيا بوده 25 هزار كارگر به صورت 10 ساعت در تابستان و 8 ساعت در زمستان به كار گماشته بود و به هر استادكار هر 5 روز يكبار يك سكه طلا ( داريك ) مي داده و به هر خانواده از كارگران به غير از مزد آنها روزانه 250 گرم گوشت همراه با روغن – كره – عسل و پنير ميداده است و هر 10 روز يكبار استراحت داشتند .

آيا ميدانيد : داريوش در هر سال براي ساخت كاخ به كارگران بيش از نيم ميليون طلا مزد مي داده است كه به گفته مورخان گران ترين كاخ دنيا محسوب ميشده . اين در حالي است كه در همان زمان در مصر كارگران به بيگاري مشغول بوده اند بدون پرداخت مزد كه با شلاق همراه بوده است .

آيا ميدانيد : تقويم كنوني ( ماه 30 روز ) به دستور داريوش پايه گذاري شد و او هياتي را براي اصلاح تقويم ايران به رياست دانشمند بابلي “دني تون” بسيج كرده بود . بر طبق تقويم جديد داريوش روز اول و پانزدهم ماه تعطيل بوده و در طول سال داراي 5 عيد مذهبي و 31 روز تعطيلي رسمي كه يكي از آنها نوروز و ديگري سوگ سياوش بوده است .

آيا ميدانيد : داريوش پادگان و نظام وظيفه را در ايران پايه گذاري كرد و به مناسبت آن تمام جوانان چه فرزند شاه و چه فرزند وزير بايد به خدمت بروند و تعليمات نظامي ببينند تا بتوانند از سرزمين پارس دفاع كنند .

آيا ميدانيد : داريوش براي اولين بار در ايران وزارت راه – وزارت آب – سازمان املاك – سازمان پست و تلگراف ( چاپارخانه ) را بنيان نهاد .

آيا ميدانيد : اولين راه شوسه و زير سازي شده در جهان توسط داريوش ساخته شد .

آيا ميدانيد : داريوش براي جلوگيري از قحطي آب در هندوستان كه جزوي از ايران بوده سدي عظيم بروي رود سند بنا نهاد .

آيا ميدانيد : فيثاغورث كه بدلايل مذهبي از كشور خود گريخته بود و به ايران پناه آورده بود توسط داريوش كبير داراي يك زندگي خوب همراه با مستمري دائم شد .

آيا ميدانيد : در طول سلطنت داريوش كبير 242 حكمران بر عليه او شورش كرده بودند و او پادشاهي بوده كه با 242 مورد شورش مقابله كرد و همه را برا جاي خود نشاند و عدالت را در سرتاسر ايران بسط داد . او در سال آخر پادشاهي به اندازه 10 ميليون ليره انگلستان ذخيره مالي در خزانه دولتي بر جاي گذاشت .

داريوش در سال 521 قبل از ميلاد فرمان داد : من عدالت را دوست دارم ، از گناه متنفرم و از ظلم طبقات بالا به طبقات پايين اجتماع خشنود نيستم ..

روح آنان شاد . شايد ما ذره اي ميهن  پرستي را از آنان بياموزيم

v    کنار درختي دست پير زني با لباس آبي رنگ و چادر خاکستري را مي گيرم تا از زمين بلند شود او نگاهي به من مي کند و مي گويد نمي داني چرا هنوزنيامده او به من گفته بود که روز دوشنبه با لباس آبي اينجا منتظرش بمانم قبل از اينکه ظهر شود يکي را حتما مي فرستد دنبالم اما نگفت کدام هفته الان سي سالي شده اگر من را ببيند حتما نمي شناسد چون من از آن سال خيلي مسنتر شدم........ تو فکر مي کني هفته بعد بياد ......

v    مرد فرسوده اي با نگاه خسته کنارم مي ايد مي گويد مي خواهي در وصف تو شعر بگويم دويست تومان بيشتر نمي گيرم لبخندي مي زنم و مي گويم باشه بگو..... شعرش اشک به چشمانم مي اورد و او نگاهي به چشمان من مي کند و بدون اينکه پول را قبول کند دور مي شود.

v    مادرم مي گويد تو در يک روز آفتابي اول عيد موقع عروسي خواهرت توي باغ روستاي خودمان بدنيا آمدي ...الان من در طبقه پنجم روي تراس سيماني روبروي خيابان شلوغ در يک هواي باراني توي کشور غريبه دارم به حرفهاي مادرم فکر مي کنم

v    صداي کودکي خواهرم را مي شنوم با سرعت پله ها را پائين مي روم زني با صورت و دست و پاي زخمي و لباسهاي کهنه دم درخانه هاي کوچه خاطره مي فروشد.

v    دوباره بيدار شدم و تازه فهميدم اين روياي ترسناک که هميشه همراهم هست کابوس نيست اين دلهره زندگي است که در اسارت قرار گرفته و دست و پا زنان رهائي مي خواهد.

v    پدرم هميشه بيان مي کرد که لحظات قبل از مرگ در آرامش خواهد بود و او با اين گمان فوت کرد آيا او هميشه آرام بود يا واقعا آن لحظات آخرمرگش فرق کرده بود.

v    دوچيز هميشه با توست فکر خانه کودکي و دلهره فاصله گرفتن از آن.

v    مردي با نگاهي سرد عبور کرد و من در گوشه چشمانش کودکي به اسارت رفته را ديدم

v    آسمان دوباره آفتابي شد زمان آن رسيده که تا قبل از برگشتن ابرهاي سياه فراموششان کنم

v    تپش قبلم را ديگر باور ندارم عشق که آن دور دستها آواره و بي هدف مي چرخد و مرگ هم در تيرگي بالاي آسمانها خوابيده است و لذت و هيجان هم ساعتي مي گذرد که عبور کرده و تا بازگشت ان چند روزي باقي مانده است پس اين قلب براي چه با اين شدت مي تپد.

v    هنوز به دنبالم است کوچه را سريع مي پيچم و در کنج کوچه مي ايستم قدمها متوقف مي شود آرام از لبه ديوار نگاه مي کنم يازده سالگيم به دنبالم است با چشماني گريان و لباس زرد او خانه اش را گم کرده...

v    دستم بي هدف به اطراف مي رود مي خواهم گوشه چادر مادر را پيدا کنم و در اين خواب بعد از ظهر از دست سرما روي خودم بکشم اما او مدتهاست که بيدار شده  از پيش من رفته است.

-        محبت شروع رابطه است و اعتماد قله آن

-        سنگين ترين عذاب نگاه گرياني است که تو مسبب آن بوده اي ....

-        جاودانگي مادي تنها با ديگر خواهي حاصل مي شود و جاودانگي معنوي تنها در کنار جاودانگي مادي شکل مي گيرد ....

-        عاطفه حاصل از غريزه و دوست داشتن حاصل از محبت دو پديده سرنوشت سازند که در کنار هم تکامل مي آفرييند ...

-        قدرت خواهي هيچ چيزي نيست جز شر خواهي چگونه مي شود نيروي بخواهي که حاصل آن هيچ آزردگي در بر نداشته باشد .....

-        حقيقت را ما نمي سازيم حقيقت در رفتار اکثريت هم نهفته نيست حقيقت چيزي است که گاهي از تو يک آفريننده کامل مي سازد و گاهي از تو موجودي براي ويران کردن آفريده ديگران ولي در هر صورت در شروع و پايان هر آفرينشي تنها يک حقيقت مفرد وجود دارد .....

شبی در خواب دیدم مرا می خوانند.

راهی شدم.

به دربی رسیدم. به آرامی درب خانه کوبیدم.

ندا آمد: درون آی؛

گفتم: به چه روی؟

گفتا:برای آنچه نمی دانی؛

هراسان پرسیدم:برای چون منی هم زمانی هست؟!

پاسخ رسید:تا ابدیت

تردیدی نبود،خانه،خانه خداوندی بود، آری اوست که ابدی و جاوید است.

پرسیدم: بارالهی چه عملی از بندگانت بیش از همه تو را به تعجب وا می دارد.

پاسخ آمد:اینکه شما تمام کودکی خود را در آرزوی بزرگ شدن به سر می برید و دوران پس از آن را در حسرت بازگشت به کودکی می گذرانید.

اینکه شما سلامتی خود را فدای مال اندوزی می کنید و سپس تمام دارایی خود را صرف بازیابی سلامتی می نمایید.

اینکه شما به قدری نگران آینده اید که حال را فراموش می کنید. در حالی که نه حال را دارید نه آینده را.

اینکه شما طوری زندگی می کنید که گویی هرگز نخواهید مرد و چنان گور های شما را گرد و غبار فراموشی دربر می گیرد که گویی هرگز زنده نبوده اید.

سکوت کردم، اندیشیدم.

درب خانه چنین گشوده!

چه می طلبیدم؟ بلی،آموختن.

            *********************************

امیدوارم که خدا از ما تعجب نکنه!!!!!

من خودم دوست دارم به خاطرات قشنگ کودکی برگردم ولی نه اینکه همه چیزرو از اول شروع کنم و بچه هم که بودم زیاد عجله ای برای بزرگ شدن نداشتم.

سلامتی خودم و کسایی که دوسشون دارم برام از همه چی مهمتره...پول که ارزشی نداره...

آره من نگران آینده ام ولی سعی می کنم نباشم وتو زمان حال زندگی کنم یعنی به همین الان فکر کنم.این خیلی مهمه و بهم خیلی آرامش می ده. (زندگی آبتنی کردن در حوضچه اکنون است).

باور می کنم که یه روزی میمیرم...اگه مردم یادتون نره یه روزی زنده بودم... 

پسر بچه ای وارد بستنی فروشی شد و پشت میزی نشست .پیش خدمت یک لیوان آب برایش آورد .پسر بچه پرسید : "یک بستنی میوه ای چند است ؟ " پیش خدمت پاسخ داد : " 50 سنت. " پسر بچه دستش را در جیبش برد و شروع به شمردن کرد.بعد پرسید: "یک بستنی ساده چند است ؟" در همین حال، تعدادی از مشتریان در انتظار میز خالی بودند و پیشخدمت با عصبانیت پاسخ داد :"35 سنت." 

پسر دوباره سکه هایش را شمرد و گفت :"لطفا یک بستنی ساده ."

پیشخدمت بستنی راآورد و به دنبال کار خود رفت .پسرک نیز بعد از خوردن بستنی پول را به صندوق پرداخت و رفت .

وقتی پیش خدمت باز گشت از آنچه دید شوکه شد . آنجا در کنار ظرف خالی بستنی ، دو سکه 5 سنتی و پنج سکه 1 سنتی گذاشته شده بود برای انعام پیشخدمت . 

پرسیدم چه بیاموزیم؟

پاسخ آمد:

بیاموزید که مجروح کردن قلب دیگران بیش از دقایقی طول نمی کشد ولی برای التیام بخشیدن آن به سالها وقت نیاز است.

بیاموزید که هرگز نمی توانید کسی را مجبور به دوست داشتن خود کنید. زیرا عشق وعلاقه دیگران نسبت به شما آئینه از کردار و اخلاق خود شماست.

بیاموزید که هرگز خود را با دیگران مقایسه نکنید از آنجا که هر یک از شما به تنهایی وبر حسب شایستگی های خود مورد قضاوت و داوری ما قرار می گیرید.

بیاموزید که دوستان واقعی شما کسانی هستند که با ضعف ها و نقصانهای شما آشنایند ولیک شما را همانگونه که هستید دوست دارند.

بیاموزید که داشتن چیزهای قیمتی و نفیس به زندگی شما بها نمی دهد، بلکه آنچه با ارزش است بودن افراد بیشتر در زندگی شماست.

بیاموزید که دیگران را در برابر خطا و بی مهری که نسبت به شما روا می دارند مورد بخشش خود قرار دهید و این عمل پسندیده را با ممارست بیشتر در خود تقویت نمایید.

بیاموزید که دو نفر می توانند به یک چیز یکسان نگاه کنند ولی برداشت آن دو از آن،هیچگاه یکسان نخواهد بود.

بیاموزید که در برابر خطای خود فقط به عفو و بخشش دیگران بسنده نکنید، آنگاه که مورد آمرزش وجدان خود قرار گرفتید راضی و خشنود شوید.

بیاموزید که توانگر کسی نیست که بیشتر دارد بلکه آن است که خواسته های کمتری دارد.

ای بنده من، به خاطر داشته باش که مردم گفته های تو را فراموش می کنند.

مردم کرده های تو را نیز از یاد خواهند برد.

ولی

هرگز احساس تو را نسبت به خویش از خاطر نخواهند برد.

فعلا خدانگهدار.

آموخته ام كه بايد بر زمان مسلط باشم نه به زير فرمان آن .

آموخته ام هر سفر دور و درازي با بر داشتن تنها يك گام آغاز مي شود.

آموخته ام خطاهاي ديگران را مانند خطاهاي خويش تحمل كنم.

آموخته ام كه مرد بزرگ به خود سخت ميگيرد و مرد كوچك به ديگران.

آموخته ام كه دانش خود را به ديگران آموزش دهم و دانش ديگران را بيا موزم بنابراين علم خود را انفاق كرده ام و آنچه را نمي دانم آموخته ام.

آموخته ام بيش از آنكه مرا بفهمند ديگران را درك كنم.

آموخته ام بيش از آنكه دوستم بدارند دوست بدارم.

آموخته ام كه هميشه فردي خوشبين باقي بمانم چراكه زندگي و موهبتهاي آن را دوست دارم.

آموخته ام اگر از هر چيزي بهترينش را ندارم ولي از هر چيز كه دارم بهترين استفاده را كنم.

آموخته ام لبخند ارزان ترين راهي است كه مي توان با آن نگاه را وسعت بخشيد.

آموخته ام آن چرا امروز در دست دارم ممكن است آرزوي فرداهايم باشد.

آموخته ام كه زندگي مثل يك نقاشي است با اين تفاوت كه در آن از پاك كن خبري نيست.

آموخته ام كه هيچ روزي از امروز با ارزش تر نيست.

آموخته ام زياده گويي شايد مقدمه ناشنوائي باشد.

و در آخر آموخته ام كه دوست داشتن از عشق برتر است

شاپرك كوچولو از دست پدر و مادرش دلگير بود,از سياهي و تاريكي خسته شده بود.آخه چرا نبايد مثل همهء موجودات ديگه از نور و روشنايي لذت ببره؟؟چرا نبايد با دوستاش زير نور خورشيد بازي كنه؟؟چرا نبايد از هواي تازه لذت ببره و گلبرگ لطيف گلها رو نوازش كنه؟؟دلش نمي خواست تمام عمرش و تو اون فضاي تاريك و نم دار سر كنه,مي خواست آزاد باشه و آزادي رو حس كنه.پدر و مادرش مي گفتن هنوز براي بيرون رفتن از خونه خيلي بچه است اما شاپرك كوچولو مي دونست خود اونها هم فقط شبها از خونه مي رن بيرون,ولي آخه چرا؟؟يه روز شاپرك قصهء ما ديگه طاقت نيوود,رفت پيش پدرش و پرسيد:پدر شما چرا فقط شبا از خونه مي ري بيرون؟؟مگه نور و دوست نداري؟؟پدر لبخند زد و گفت:چرا عزيزم,نور و دوست دارم,عاشق روشنايي هستم و از گرماي روز لذت مي برم,راي همين هم هيچوقت روزها بيرون نميرم!!اون روز شاپرك كوچولو معني حرف پدرش و نفهميد و تو دلش به اون خنديد!!با خودش فكر كرد:آخه چطور مي شه چيزي و دوست داشته باشي ولي ازش دوري كني؟؟

سالها گذشت.شاپرك قصهءما حلا بزرگ شده بودو براي اولين بار مي خواست از خونهءتاريك و مرطوبش بيرون بياد,اونم در روشنايي روز و زير نور گرم خورشيد.خيلي اصرار كرده بودتا اجازهءخارج شدن از خونه رو بگيره.مادرش نگران بود,پدرش هم همينطور.موقعي كه داشت از خونه خارج مي شد پدر گفت:عزيزم مواظب باش به نور عادت نكني و جذب زيباييش نشي و مادر گريه مي كرد و اشك مي ريخت. ولي شاپرك نميدونست چرا؟؟از خونه بيرون اومد,چشمهاش سياهي مي رفت,اول چيزي نمي ديد و بعد...واي خدايا همه جا رنگي و قشنگ بود,اينجا از سياهي خبري نبود,گرماي خورشيد به بالهاي كوچكش انر‍‍ژي و قدرت مي داد,پرواز كرد و پرواز كرد...لذت برد و لذت برد...

عصر وقتي به خونه برگشت,دلش نمي خواست اونجا باشه,نمي تونست تاريكي رو تحمل كنه,مي خواست پيش روشنايي بمونه و گرماش و احساس كنه.شب شده بود.پدر و مادرش در خواب ناز بودن اما شاپرك نمي تونست بخوابه.آروم بلند شدو به طرف در رفت,آروم در و باز كرد و از خونه خارج شد.با خودش گفت:پس به اين مي گن شب!!شبم مسل خونهء ما تاريك و سرده.پرواز كرد و پرواز كرد,از دور روشنايي مي ديد,با شتاب به سمت روشنايي حركت كرد,نور با طنازي از داخل پنجره جلوه گري مي كرد.به طرف پنجره رفت,پنجره نيمه باز بود,داخل شد,يك شمع روي يك ميز چوبي در حال سوختن بود.گرماي ناشي از سوختن شمع,شاپرك رو جذب مي كرد و نور شمع چشماش و نوازش ميداد,بي اختيار به شمع نزديك شد.احساس مي كرد داره به مرز جنون مي رسه,دلش مي خواست با شمع يكي بشه,بي اختيار شروع كرد به چرخيدن دور شمع,شمعفريادزد:نزديك من نشواما ديگه دير شده بود!شاپرك ديوانه وار به دور شمع مي چرخيد و به شعله هاي اون نزديك و نزديك تر مي شد.احساس مس كرد بالهاش داره مي سوزه,ولي اين سوختن براش لذت بخش بود.بالهاش آتش گرفته بودن و حس مس كرد ديگه نمي تونه ادامه بده,درد عجيبي داشت,ياد حرفاي پدرش افتاد:چون عاشق نورم ازش دوري مي كنم!!حالا معنيه حرف پدرش و مي فهميد و دليل نگرانيه مادرش رو.

شاپرك كنار شمع به زمين افتاد,چشماشو باز كرد و به شمع نگاه كرد.شمع داشت براي شاپرك اشك مي ريخت,چشمهاش و بست,نفس عميقي كشيد و فكر كرد:چقدر خوبه كه تو روشنايي مي ميره.....

يك درخت هر قدر هم كه بزرگ باشد با يك دانه آغاز ميشود.

بهتر زندگي کنيم

شنيدن استعدادي عظيم است. همگان از استعداد شنيدن برخوردار نيستند. معدودي از افراد واجد اين موهبتند. سخن گفت آسان است، اما شنيدن بسيار دشوار.

كساني كه گوش مي‌سپارند، بدون آنكه قضاوت كنند، بدون آنكه ارزيابي داشته باشند، بدون آن كه كسي را محكوم كنند، اين گونه شنيدن معجزه است.

 چنين افرادي سكوتي مقتدر، روحي شگرفت، و زيبايي‌هاي دروني بسيار لطيفي دارند.

به قول بزرگي خداوند به انسان دو گوش عطا كرده و يك دهان كه دو بشنود يك بيش نگويد.

 چرا كه سخن را اگر رهايش كنيم لجام گسيخته ميشود و به هر جا كه بخواهد مي‌تازد و هر آنچه كه باعث كدورت، نحوست، و حتي جدالهايي بس بزرگ ميشود از سخن بر مي‌خيزد.

 تمرين شنديدن انسان را به سوي فرهيختگي سوق مي‌دهد.

عاشقی

يه دل دريايی ميخواد تا همه ی خطاهای معشوقت رو توش غرق کنی.

عاشقی

يه دنيا محبت ميخواد که بايد  هر روز  او نو گسترده ترش کنی.

عاشقی

 يه قلب ميخواد که تو هر ضربانش يه بار اسم معشوقت رو  بشنوی.

عاشقی

يه چشم ميخواد برای خوندن خط به خط   کتاب دل معشوق.

عاشقی

پايی ميخواد برای دويدن به هر کجايی که معشوق هست.

عاشقی

صدايی ميخواد برای خوندن از عشق هر چقدر هم که بد باشه.

عاشقی

صداقتی ميخواد برای گفتن جمله ی مقدس  دوستت دارم .

عاشقی

از خود گذشتگی ميخواد برای به آرامش رسيدن معشوق.

عاشقی

صبر ميخواد برای تحمل روزهای سخت دوری از معشوق.

اوه. اوه. عاشقی چه چيزايی ميخواد؟؟؟!!!! بقيه اش رو تو اضافه کن. اگه عاشقی!!!!!!!

                                      خوشا رهايی

در خلال يك نبرد بزرگ، فرمانده قصد حمله به نيروي عظيمي از دشمن را داشت. فرمانده به پيروزي نيروهايش اطمينان كامل داشت ولي

سربازان دو دل بودند.

فرمانده سربازان را جمع كرد، سكه اي از جيب خود بيرون آورد، رو به آنها كرد و گفت: سكه را بالا مي اندازم، اگر رو بيايد پيروز مي شويم و

اگر پشت بيايد شكست مي خوريم.

بعد سكه را به بالا پرتاب كرد. سربازان همه با دقت به سكه نگاه كردند تا به زمين رسيد.

سكه به سمت رو افتاده بود.

سربازان نيروي فوق العاده اي گرفتند و با قدرت به دشمن حمله كردند و پيروز شدند.

پس از پايان نبرد، معاون فرمانده نزد او آمد و گفت: قربان، شما واقعا مي خواستيد سرنوشت جنگ را به يك سكه واگذار كنيد؟

فرمانده با خونسردي گفت: بله و سكه را به او نشان داد.

هر دو طرف سكه رو بود! 

***********************************************************